سیاست اصلاحات اقتصادی و درهای باز چین

از میان این 7 کشور ، کشور”چین” در شمال غربی واقع بود و زودتر از دیگر کشورها اصلاحات نظامی و کشاورزی را اجرا کرد و قدرت ملی به سرعت تقویت یافت . اوکراین باید نقش خود به عنوان پل ارتباطی میان شرق و غرب را ایفا نماید نه اینکه موقعیت آن به خط مقدم تقابل قدرت های بزرگ تقلیل یابد. از این میان صادرات چین به كشورهای عربی ۴۴/۲۱ میلیارد دلار و واردات آن از این كشورها ۹۴/۲۴ میلیارد بود. برخلاف ایالات متحده امروز، چین از کشورهای منطقه نمیخواهد که نظامها و ارزشهای سیاسی خود را تغییر دهند، آنها را به دلیل کوتاهی در این کار تنبیه کنند، یا خواستار روابط انحصاری با آنها باشند. در حالی که بانک مرکزی چین به تازگی نرخ بهره بین بانکی را افزایش داده است، شرکت با مسئولیت محدود سرمایه ای بین المللی چین از نهاد تنظیم کننده نظام پولی، اعتباری و هماهنگ کننده سیاست های مالی این کشور خواسته است که به تدریج سیاست گشایش پولی را کنار گذارد تا قیمت دارایی ها و تورم تحت کنترل قرار گیرد. در این شرایط امنیت حیات و مال مردم عادی باید به گونه ای موثر تضمین شده و به ویژه از وقوع بحران های انسانی در مقیاس بزرگ جلوگیری شود.

چین در عین حال از گفتگوهای اروپا و روسیه در خصوص امنیت قاره اروپا در شرایط برابر حمایت می نماید و بر این باور است که امنیت از جمله مفاهیم تجزیه پذیر نبوده و نهایتا باید به یک مکانیزم امنیتی متعادل، موثر و پایدار در خصوص قاره اروپا دست یافت. براساس این سیاست، آمریکا حاکمیت دولت چین بر تایوان را به رسمیت شناخته و جمهوری خلق چین را تنها دولت قانونی حاکم بر خاک چین می داند. یک نهاد بسیار تأثیرگذار دیگر کمیسیون نظامهای اصلاح بود که با نام رسمی کمیسیون کشوری اصلاح نظام اقتصادی شناخته میشد. در سال ۱۹۷۹، آمریکا ادعای چین مبنی بر اینکه یک چین واحد وجود دارد و تایوان بخشی از چین است را پذیرفت و روابط رسمی اش را با تایوان قطع کرد. براساس سیاست چین واحد، آمریکا قراردادهای رسمی اش را به جای تایوان با چین منعقد می کند، اما همزمان به روابط «غیررسمی» اش با تایوان ادامه داده و نماینده های «غیررسمی» به این منطقه می فرستد.

این تحولات، چالش های فراوانی را پیش روی نه تنها دولتِ بایدن بلکه حاکمیتِ اقتصادی -سیاسی – امنیتی آمریکا قرار می دهد. اما آمریکا سالهاست که تایوان را متحد خود می داند و به طور مرتب سلاحهای پیشرفته به این منطقه صادر می کند که این امر اعتراضات شدید پکن را در پی داشته است. در چنین شرایطی و باتوجهبه اهمیت این دو کشور در اقتصاد و مناسبات بینالمللی طبیعی است که پکن و واشنگتن در سیاست خارجی هر کشوری حائز اهمیت باشند، حالا چه برسد کشوری مثل ایران که از شرایط ویژهای هم در نظام بینالملل دارد به طوری که ازیکطرف تحت سختترین تحریمهای آمریکا است و از آن طرف به چین بهعنوان یک شریک مهم برای شکستن فشار این تحریمها حساب میکند. وی با پرداخت سرمایه کلان بیش از 700 هزار کارگر را برای ساخت آرامگاه ” لی شان ” اعزام کرد . چین تاکید دارد که تایوان باید به خاک اصلی بازگردد، حتی اگر لازم شد با زور. چین در عین حال اقدامات لازم برای برگزاری شایسته اجلاس وزرای خارجه کشورهای همسایه افغانستان را انجام داده و نقش خویش به عنوان یکی از همسایگان افغانستان را در امر تثبیت صلح و ثبات بلندمدت در این کشور ایفا خواهد نمود.

به گزارش اقتصادنیوز، دکتر ویلیام فیگوئروآ متخصص روابط تاریخی و معاصر چین و ایران و دانشجوی فوق دکترا در مرکز خاورمیانه دانشگاه پنسیلوانیا در مطلبی برای «دیپلمات»، نشریه تخصصی حوزه آسیاپاسیفیک، با عنوان «چین و ایران از زمان توافق 25 ساله: محدودیتهای همکاری» نوشت: تحولات اخیر در روابط چین و ایران، سرفصل صحبتهای دوباره درباره اتحاد ایران و چین، یا یک شیفت در سیاست چین به سوی ایران که به زعم آنها منافع ایالات متحده را در منطقه تهدید میکند، شده است. در سال 8 میلادی ، مردی با نام ” وانگ مان ” قدرت را غصب کرد و نام سلسله ” هان ” را به ” شین ” تغییر داد و به دنبال آن عمر سلسله “هان” غربی در چین پایان یافت . از سوی دیگر، نسلی که پیش از اتخاذ سیاست تکفرزندی در چین متولد شده است، در 10 سال آینده بخش مهمی از جامعه چین را تشکیل خواهد داد. چین اگرچه علناً از ایران حمایت می کند، اما به نظر میرسد در پشت پرده ایران را ترغیب میکند تا به امتیازات وعده داده شده در مذاکرات دورهای قبل عمل کند. چین گمان می کند حزب دموکراتیک ترقی خواه تایوان (DPP) به دنبال استقلال تایوان است؛ چیزی که پکن به هیچ عنوان نمی تواند تحمل کند.

دیدگاهتان را بنویسید