خورشید چیست ؟

در حقیقت همه چیز به لایههای متفاوت خورشید مرتبط است و هر یک از این لایهها نقش مهمی در رسیدن این انرژی و نور به زمین دارند. به هر حال منظور از «دحو الارض، این است كه در آغاز، تمام سطح زمین را آب های حاصل از باران های سیلابی فراگرفته بود. سایت «سكولاریسم برای ایران» یك سلسله شبهاتی درباره تناقضات قرآن مطرح نموده كه یكی از آنها این است كه «بعضی از آیات، آفرینش آسمان را مقدم كرده و بعضی دیگر آفرینش زمین را. بنابراین آسمان در دو مرحله خلق شده است؛ در یک مرحله بهصورت گاز یا مایع بوده و در مرحله دیگر بهصورت جامد (کرات و کهکشانها) درآمده است. ۳. قبول شهادت دو مرد عادل که گفته آنها با اصول ستارهشناسی در تعارض نباشد. منطقه ی زمانی کره ماه را «زمان استاندارد ماه» می گویند اما این زمان مطابق با زمانی که بر روی زمین وجود دارد نیست.

خورشید شش منطقه دارد که عبارتند از: «هسته» (Core)، «منطقه تابشی» (Radiative zone) و «منطقه همرفت» (Convective zone) که در داخل خورشید قرار دارند؛ سطح قابل مشاهده خورشید که به نام فوتوسفر شناخته میشود، کروموسفر و دورترین منطقه خورشید یعنی تاج. جهان یك قطعه ای رها شده در فضا بود و سپس تحت تاثیر جاذبه ی شیء عظیم اجرام سماوی دیگر قرار گرفت و تكه تكه شد و به صورت حلزونی در آمد و سپس این اجزای كوچك، كم كم، سیارات را به وجود آوردند. چون حرکت خورشید روی دایرةالبروج است، تصویر این حرکت روی استوای سماوی ــکه در تعیین طول روز و ساعت بهکار میرودــ یکنواخت نخواهد بود. شتاب گرانشی سطح ماه فقط یک ششم شتاب گرانش زمین است، در نتیجه اکثر گازهای کره ی ماه از سطح آن فرار کرده اند و می توان این گونه نتیجه گرفت که ماه نباید دارای جو خاصی باشد. صفحههای جامد ، روی سنگهای نیمه مذاب به حالت شناور هستند که خود این سنگهای نیمه مذاب توسط جریانهای داغی که از هسته فلزی زمین فوران میکنند، تکان خورده و باعث حرکت صفحهها در سطح زمین میشوند. در آغاز آفرینش، جهان هستی به صورت مواد مذابی بوده (یا گازهای فوق العاده فشرده ای كه شكل مواد مذاب و مایع را داشته است) سپس در این توده ی آب گونه، حركت های شدید و انفجارهای عظیمی رخ داده است.

بسیاری از کشورها از انتقال تکنولوژی ساخت این رایانهها امتناع میورزند و سعی میکنند انحصار تولید این غولهای پردازشگر را حفظ کنند. یکی از مباحث علمی مطرح در زمان ما،بحث درباره ی علل بروز دورانهای یخبندانهای گذشته و پیشگویی امکان وقوع عصر یخبندان جدیدی در آینده است.تنها در 18000 سال پیش،بخش شمالی ایالات متحده و سرزمین های دیگری در همین عرضهای جغرافیایی پوشیده از یخ بوده است.شواهد اثباتی این واقعه را هنوز میتوان در قسمت هایی از ایالت مینه سوتا دید.به نظر برخی ناظران،سرمای شدید این دورانها ناشی از وقوع رخدادهای فاجعه بار،از قبیل برخورد یک سیارک،شهابسنگ یا دنباله داری غول پیکر با زمین،و در نتیجه برخاستن غباری عظیم بوده،که مانع رسیدن گرمای خورشید به زمین شده است.برخی دیگر بر این عقیده اند که منشا دورانهای یخبندان اثری آمیخته از چند تغییر در حرکت زمین بوده است.در اینجا می خواهیم یک سناریوی ممکن را در این باره ارائه دهیم.در بحث مربوط به حرکت تقدیمی زمین به این نتیجه رسیدیم که کجی محور زمین همیشه 23.5 درجه است.این نتیجه گیری درست نیست،زیرا در هر دوره بسیار طولانی 41000 ساله،کجی محور زمین به اندازه 4 درجه تغییر می کند.هرگاه این کجی بیشتر از 23.5 درجه شود،تغییرات فصلی شدیدتر می شوند،یعنی سیر ظاهری خورشید،در تابستان ما،در شمال دورتر و در زمستان ما در جنوب دورتر می شود.چنین تغییر مشخصی در کجی محور زمین به پایین تر رفتن دما می انجامد و لایه ضخیمتری از یخ در نواحی قطبی را تشکیل می دهد.این روند افزایش بیش از حد لایه های یخی معمولا با افزایش آب شدن یخ در تابستان جبران می شود،اما عامل دیگری است که گاه گاه با بیشتر کج شدن محور زمین مصادف می شود.

کوچک ترین مضرب مشترک این اعداد، 6،585 است یعنی هر 6،585 روز ( یا دقیق تر هر ⅓ 6585 روز به یک ساروس مرسوم است که در زبان بابلی قدیم به معنای « تکرار » است. 2. حالت پایدار: این نظریه در سال «1940» توسط «فرد هدیل» فیزیك دان انگلیسی پیشنهاد شد. 1. انفجار بزرگ: این نظریه در سال «1900 م» پیشنهاد شد و هم اكنون اكثر اخترشناسان آن را بهترین نظریه می دانند طبق این نظریه حدود 20 بیلیون سال پیش تمام مادّه و انرژی موجود در جهان در نقطه ای بسیار كوچك و فشرده متمركز بوده است، سپس این نقطه ی كوچك منفجر شد. دمای بالاتر آهنگ تبدیل هلیوم به کربن را افزایش می دهد و این به نوبه ی خود سبب افزایش بیشتر دما می شود . همانطور که مناطق چگال مواد بیشتری جذب میکرد پایستگی تکانه حرکت باعث شروع چرخش این توده مواد شد و در همان حال افزایش فشار باعث گرم شدن آن میشد. ـ تعداد کلفها افزایش مییابد. آسمان ها در آغاز به صورت دود بود» نشان می دهد كه آغاز آفرینش آسمان ها از توده های گازهای گسترده و عظیمی بوده است و این با آخرین تحقیقات علمی در مورد آغاز آفرینش كاملا هماهنگ است.

دیدگاهتان را بنویسید