جنگ با ایران؛ آمریکا و ترامپ را نابود خواهد کرد +فیلم – مشرق نیوز

صرف نظر از آن که ایران و آمریکا چگونه عمل کنند، منطق استراتژیک قانع کننده ای وجود دارد که نشان می دهد در دوران ریاست جمهوری دونالد ترامپ، احتمال وقوع جنگ ناخواسته میان دو کشور در خلیج فارس به بیشترین میزان خود در یک دهه اخیر رسیده است. اقدام اخیر بسیار مهم بود؛ زیرا، کشورهای عضو شورا علی رغم انتقاداتی که از ایران از سال 1981 کرده بودند، در سال 1985، موضع مصالحه جویانه تری را در پیش گرفتند. ثانیا جمهوری اسلامی ایران در تمامی مراحل از ابتدای بحران یمن و جنگ علیه این کشور، به صراحت طرح سیاسی چهار مادهای را ارائه و همواره از تحقق و پیگیری آن طرح حمایت کرده است.حتما برای ما ملاحظه و مشاهده بیش از ۶ سال جنگ و خونریزی در یمن قابل تحمل نیست و هیچ یک از کشورهای منطقه و وجدانهای آگاه در جهان، جنگ را روشی برای راهحل در این بحران نمیدانند. دولت عراق، که نگران تأثیر منفی این شکست در روحیه سربازان بود، با حملههای سنگین برای خارج کردن آن از تصرف نیروهای ایران بهکوششی نافرجام دست زد (پارسادوست، 1371 ش، ص 546 ـ550) و سرانجام، همراه با اتحادیه عرب، پیگیری موضوع را از شورای امنیت خواستار شد که به صدور قطعنامه 582 (5 اسفند 1364) انجامید.

این روزنامه آمریکایی به نقل از شماری از مقامات سابق آمریکایی و اروپایی توضیح میدهد که تکتک کشورهای اروپایی معتقدند واشینگتن است که دست به اقدامات تحریکآمیز میزند و هرگونه اقدام یا تهدیدی از سوی ایران صرفاً واکنش به خروج آمریکا از برجام است. مقامات کویت که اکنون در معرض حمله قرار گرفته بودند، چندین نفر را دستگیر و پس از محاکمه ای طولانی، هفده نفر را زندانی کردند. عباسیان از ابومسلم برای پایه ریزی قدرت خود در کوفه استفاده کردند. مرتضوی تصریح کرد که سیاست اصولی جمهوری اسلامی ایران تلاش برای جلوگیری از وقوع هرگونه آشوب و درگیری در افغانستان است پس خود به صورت جدی مقابل هر تلاشی برای شروع جنگ در افغانستان میایستد و هرگز در این زمینه اقدامی نخواهد کرد. در مقابل این عمل تاکتیکی و شکست احتمالی، عراق مجدداً به سلاح های شیمیایی متوسل شد. عراق پروتکل 1925 ژنو را که از آغاز سال 1931 به عضویت آن در آمده بود، با استفاده از سلاح های شیمیایی ممنوع شده علیه حملات زمینی ایران آشکارا نقض کرد. رویه حاکم بر منطقه آن بود که تا حد امکان از خلیج فارس عبور نشود.

کشورهای شورای همکاری خلیج فارس از این اقدام ترسیدند. اشغال فاو کشورهای شورای همکاری خلیج فارس را با واقعیت تازه ای روبه رو کرد. احیای پروژه تغییر مسیر جریان نفت از تنگه هرمز از جمله پاسخ های شورای همکاری خلیج فارس به این تهدید بود، اما علی رغم تازه بودن این ابتکارات، کشورهای شورا در ساحل شبه جزیره عرب محصور بودند. دلجویی از ایران و عراق تهدید جنگ را از بین نبرد. بعد خسرو از طایفه شیبانی ها خواست که تمام اموال نعمان رو تسلیمش کنه ولی رئیس قبیله خواسته خسرو رو رد کرد و خسرو پرویز سپاهی ایرانی و عربی که تعدادشون بیشتر از ۴۰ هزار نفر بود رو فرستاد تا دستورشو رو اجرا کنن و بین ایران و اعراب چند دفعه جنگ رخ داد و بالاخره در “ذوقار” گروه های عربی ایران فرار کردن و سپاه ایران شکست خورد و متلاشی شد. الف: روس ها را با بمباران و تخریب خطوط لوله ارتباطی آلمانی ها، در دفاع از قفقاز یاری دهیم. خلبانهای هوانیروز نیز با گشودن آتش سنگین بر روی دشمن زمینه فروپاشی مواضع آنها را فراهم ساختند. این کشورها که مردم آنها نیز سکوت کرده بودند تنها از عواقب احتمالی استفاده از سلاح های شیمیایی نسبت به امنیت خود نگران بودند.

در این میان، به ویژه بحرین و امارات به دلیل برخورداری از تأسیسات تعمیرکشتی نسبت به دیگران در موقعیت بهتری قرار داشتند. بهترین راه ممکن برای اعضای شورا، عبور خط لوله از عمان به سوی دریای عرب بود، ولی علی رغم توجه جدی به آن در 1984، هزینه های بالای آن تشکیل کنسرسیوم مربوطه را به تعویق انداخت. مهم این بود که اپوزیسیون ایرانی و حتی افکار عمومی داخلی ایران در مسیر استقلال بحرین با شاه همکاری کنند، اما در مورد مسئله بحرین هیچ همدلی و حمایتی از حکومت نکردند تا جلوی ماجرا بایستد و بدتر از آن در چهار لایه، سیاستمداران بینالمللی، حتی دوستان شاه، مخالفین، نخبگان، اندیشمندان، روزنامهنگاران و افکار عمومی هیچکدام با بازپسگیری بحرین همراهی نمیکردند. حمله نیروهای ایران در 10 فوریه به شبه جزیره فاو و فتح آن نشان داد که سرنوشت جنگ در حال تعیین شدن است. هنگامی که تلاش های عراق برای شکست دادن ایران به نتیجه نرسید، کشورهای مزبور تصمیم گرفتند که همکاری های امنیتی مداوم را افزایش دهند و دستور کار دیپلماتیک محتاطانه خود را کنار بنهند.

دیدگاهتان را بنویسید