تربیت فرزند پسر – راه های تربیت موفق کوک پسر چگونه است

زیرا ارزش اخلاقی مبتنی بر اختیار است و بدون فرض اختیار، امکان داوری اخلاقی وجود ندارد. اگر برای رشد حد ثابتی فرض شود، تربیت به جمود میانجامد و این، برخلاف ابداع است. اگر تکالیف مدرسه یا تمرینات فوتبال خود را فراموش کرد باید زمان بیشتری برای تمرین بگذارد. این توقعات میتواند به اشکال مختلفی به نمایش گذاشته شود؛ اما نباید فراموش کرد که سطح و نوع نمایش این انتظارات نباید کودک را تحت فشار قرار دهد و برای او ایجاد اضطراب و استرس کند. مناسب با وجود انسانی و موافق با فطرت اوست، از آن جهت که فرد و عضوی از جامعه است.

حال اگر تلاشها و کوششهای فرد در جهت منفی و انحراف از حق باشد، وجود انسان را منفی و منحرف میسازد و اگر مثبت و در مسیر حق باشد، وجود انسان را مثبت و کامل و پربرگ و بر خواهد ساخت. آمادهسازی روحی ـ روانی فرد به گونهای موجه که شایستۀ دریافت آموزش و فرهنگ شود تا بتواند آن چیزی را دربرگیرد که اساسی و سازنده است و در راه ادای رسالتش در زندگی فردی و جمعی کارآمد است. انسان، در حالی که توانایی محدودی دارد، نمیتواند علیه کیفیت رشد حکم صادر کند مگر اینکه مجهز به معیارهایی خارج از آن قدرت باشد.

برای اینکه او با شما در مورد اتفاقات و وقایع زندگی روزمره اش صادق باشد باید سعی کنید توانایی ارتباط برقرار کردن با یک کودک پنج ساله پسر را داشته باشید و این عمل تنها با صحبت کردن با کودک شکل میگیرد . این کار نه تنها مانع از انجام کارهای اشتباه کودک می شود بلکه به او می فهماند برخی کارها را نباید انجام داد. در تربیت و سازندگی نسل ، سعی بر این است که تنها از حق طرفداری شود و به کودک نیز القاء گردد و عرضه حق دور از هر گونه شائبه ای و پیراسته از هرگونه مصلحت جویی باشد.

در دوره دکتری نیز همان رشته ها و گرایش هایی که در کارشناسی ارشد بودند، وجود خواهند داشت؛ اما پذیرش در هر سال به شرایط دانشکده و گروه آن رشته بستگی دارد. در مجموع دوره کارشناسی ارشد تمام گرایشها و شاخههای مختلف رشتهی علوم ورزشی شامل 32 واحد درسی است. ۲۶. ↑ اسدالله طوسی، پایان نامه کارشناسی ارشد با عنوان «روشهای تربیت انذار و تبشیر در قرآن»، کتابخانه موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (رحمةاللهعلیه. ۲۹. ↑ الدکتور فتحی حسن ملکاوی، بحوث المؤتمر التربوی، عمان، جمعیه الدراسات و البحوث الاسلامیه، ۱۹۹۱، مترجمان غلامرضا متقی فر و اسدالله طوسی، انتشارات موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی، قم، ۱۳۸۰.

۲۸. ↑ گامی به سوی نظریهپردازی در تعلیم و تربیت اسلامی، ترجمه چندین مقاله از دانشمندان مسلمان تعلیم و تربیت، از کتاب: بحوث المؤتمر التربوی، الدکتور فتحی حسن ملکاوی، عمان، جمعیه الدراسات و البحوث الاسلامیه، ۱۹۹۱، مترجمان غلامرضا متقی فر و اسدالله طوسی، انتشارات موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی، قم، ۱۳۸۰. ۲۷. ↑ الدکتور فتحی حسن ملکاوی، بحوث المؤتمر التربوی، تحریر، عمان، جمعیه الدراسات و البحوث الاسلامیه، ۱۹۹۱. ۱۶. ↑ حجر/سوره۱۵، آیه۲۶. ۲۱. ↑ حجر/سوره۱۵، آیه۲۹. ۱۱. ↑ امانوئل کانت، تعلیم و تربیت، انتشارات دانشگاه تهران، ترجمه غلامحسین شکوهی، تهران، ۱۳۶۳، ص۵۶. در تعلیم و تربیت دو مفهوم هدف و مبانی از هم، جدایی ناپذیرند؛ از اینرو ابتدا به معانی این دو واژه نگاهی میافکنیم: هدف در لغت به معنای نشانة تیر و هر چیز بلند است؛ اما هدف در تعلیم و تربیت، به معنای وضع نهایی و مطلوبی است که به طور آگاهانه، سودمند تشخیص داده شده است و برای تحقق آن، فعالیتهای مناسب تربیتی انجام میگیرد.

همچنین تحقق نیافتن عمل برخاستن از سوی چنین کسی به دلیل آن است که بخشی از قدرت های لازم برای انجام چنین کاری را در اختیار نداشته است. کتاب تربیت بدون فریاد یکی از پرفروش ترین کتاب های تربیت کودک است که با آموزش روشهای تربیتی نوین و امتحان شده به شما آموزش میدهد تا چگونه با فرزند خود رفتار کنید. این رسالت از حیث ساختمان، کار و تلاش به سوی افقهای پیشرفت در حرکت است؛ بدون اینکه برخلاف ارزشهای اخلاقی یا مسئولیت فردی او باشد، و نه فقط شامل هدفهای دنیوی و اخروی است بلکه همگام و یاور نیز هست.

در این جا ما برآنیم توضیح دهیم که هدف تربیتی اسلام هدفی متمایز از هدفهای دیگر مکتبهای تربیتی است؛ لذا شکی نیست که برتری هدف تربیتی در اسلام به آن است که این تربیت از سوی خالق متصف به کمالات صادر شده است. در چهارچوب این بینش فراگیر از عبادت، هدف تعلیم در اسلام آمادهسازی انسان عابدی است که تمام صفات الهیای که خداوند پاک و منزه بر «عبادالرحمن» اطلاق کرده است بر او منطبق باشد… نظر به اینکه اسلام، پیام الهی به همۀ انسانهاست، طبیعی مینماید که هدف کلی تعلیم در اسلام به تمام انسانها و به دنبال آن آمادهسازی انسان عابد (بندگی و پرستش کردن او را نظر داشته باشد… عبادت همۀ کارهای انسان از قبیل عمل، فکر و احساس را در برمیگیرد.

تنوعجویی، نقطه مقابل و دشمن تمرکز است و اجازه نمیدهد که ذهن، بهره خود را از یک موضوع به صورت کامل دریافت کند. ما نیز به نوبۀ خود در تعریف تربیت اسلامی میگوییم: تربیت اسلامی مجموعهای از مفاهیم مرتبط با هم در چارچوب فکری واحد است که در مبادی و ارزشها به قرآن کریم و سنت شریف نبوی تکیه دارد و به این ترتیب، انسان از لحاظ روحی، جسمی، عقلی و جانی به طور کامل و متوازن تربیت میشود، به گونهای که گفتار و رفتارش با هم انسجام مییابد.

اما احساس او کامل است. متناسب و همگام با شرایط، احوال، عصرها و مکانهای مختلف است. شکوفایی هر موجودی متناسب با استعدادها و هدف آفرینش او است؛ ازجمادات تا نباتات و از نباتات تا حیوانات و از حیوانات تا انسان. زودفهم و آسان فهم است؛ به طوری که هر معلم و شاگردی آن را میفهمد و قبول میکند. اما در صورتی که طفل پدر و مادر نداشته باشد ، ابتدا جد پدری موظف به تربیت طفل است و در صورت زنده نبودن جد پدری ، وصی منصوب از جانب ولی قهری وظیفه تربیت طفل را به عهده دارد . گرچه کودکان در این مقطع سنی در دورهای هستند که اگر تهدید و اجبار نباشد، به سادگی نمیپذیرند، اما همة همت مربیان و والدین در امر تربیت، نباید بر اساس تشویق و تنبیه و ترس باشد؛ هرچند تشویق و تنبیه هر دو لازم است، ولی کار نهایی نیست.

بارور است؛ به گونهای که ثمرات طیبهای به بار میآورد، با مصالح مختلف اصطکاک ندارد، تمام نیازها را برطرف میکند و با تمام حالاتی که برای ما پیش میآید روبهرو میشود. کانت تکلیف را اینگونه تعریف میکند « تکلیف عبارت است از یک گزینش ازاد ضروری به موجب قانون . برای تعیین اهداف تربیت انسان، شناخت نیازهای او بسیار مهم است؛ سه مبنا یا منبع برای این شناسایی ضروری است: مبانی علمی، مبانی فلسفی و مبانی دینی. تحقیر کردن و عدم تشویق فرزند از جمله اعمال ناپسندی است که از بعضی والدین سر می زند، آنها فرزندشان را بسیار مسخره می کنند و اگر اشتباهی کردند، رسوایشان می کنند و هنگامی که فرزند صحبت می کند، او را ساکت می کنند.

در این ارتباط همچنین دیوید کار که ازجمله کسانی است که به تربیت اخلاقی و ارزشی بسیار توجه دارد؛ حتی بین خود ارزشها نسبت به هم – علاوه بر تمایز بین ارزشها با اخلاقیات – تمایز قائل است. تربیت مورد نظر او «پذیرش هدف تربیتیِ ثابت را بیماری خطرناکی میداند که باید از آن دوری کرد. دیویی با توضیح نظریۀ خود در این خصوص میگوید: اندیشهای که معتقد باشد رشد و پیشرفت به سوی هدف نهایی تغییر و تبدل نمیپذیرد، اوج بیماری عقل بشر در انتقال از دیدگاهی ثابت به دیدگاهی بزرگ و پویا به زندگی است.

دیدگاهتان را بنویسید