سیاست خارجی چین و جایگاه افغانستان در آن – روزنامه افغانستان

نظام سیاسی چین به مقدار قابل توجهی مرکززدا است یعنی مقامات استانی و شهرستانی از خودمحتاری قابل توجهی برخوردارند. به گزارش خبرگزاری رویترز از پکن، دونالد ترامپ نامزد پیروز انتخابات ریاست جمهوری آمریکا که با برقراری تماس تلفنی با رئیس جزیره تایوان خشم مقامات چین را بر انگیخته بود در اقدامی دیگر روز یکشنبه گفت آمریکا لزومی ندارد که از سیاست قدیمی خود در زمینه اصل چین واحد پیروی کند. در این میان، چین یکی از کشورهای برتر جهان است که با افزایش قدرت اقتصادی خود توانسته است منزلت خاصی در سطح بین المللی کسب کند و در آینده ای نزدیک، به یک قطب از نظام دو قطبی جهان تبدیل شود. جنوب به امضای سند راهبردی ۲۵ ساله ایران و چین منجر شد؛ زیرا این کشور راه پر پیچ و خم برای رسیدن به یک قدرت برتر اقتصادی جهان در پیش دارد. با مرگ مائو گروهی از رهبران حزب کمونیست دستگیر شده و گناه تندرویهای صورت گرفته در انقلاب فرهنگی به گردن آنها انداخته شد. 10)آذری، علاء الدین.”روابط ایران با کشور چین پیش از اسلام”، بررسیهای تاریخی، ص 195 . در زیر سعی می شود دگرگونی روابط خارجی چین و جایگاه افغانستان در سیاست خارجی چین را به بررسی بگیرد.

این دولت زیر نظر حزب کمونیست چین و بر مبنای قانون اساسی چین اداره میشود که در سال ۱۹۸۲ تصویب شدهاست. سرشماری اخیر نشانگر یک کاهش سریع در شمار افراد جوان این کشور است و جمعیت زیر 14 سال نیز 16.6 درصد جمعیت 1.34 میلیاردی چین را تشکیل میدهد که نسبت به سالهای قبل نشانگر کاهش 6.3 درصدی در آمار این دسته جمعیتی است. البته رشد اقتصادی سریع صدمات قابل توجهی را به محیط زیست و منابع چین وارد کردهاست و موجب جابجاییهای اجتماعی گستردهای شدهاست. در این دوران حدود ۱۵۰ میلیون دهقان از فقر خارج شده و کشور شاهد رشد اقتصادی سریع و مستمری بود که به طور میانگین به ۱۱٫۲ درصد میرسید. ترامپ روز جمعه در مصاحبه با وال استریت ژورنال گفت: « همه چیز، از جمله چین واحد،­ در دست مذاکره است ». همه کشورها باید با روحیه مشارکت عمل کنند و این زمان سخت را با هم پشت سر بگذارند. همانطور که در زمان چو ئنلای محدودیت رابطه با آمریکا برای رهبران دو کشور مطرح بود و ریچارد نیکسون بهعنوان رئیسجمهور آمریکا رأساً وارد عمل شد و با ترفندهای دیپلماتیکْ زمینِ بازی سیاست را برای چین تعریف کرد و منجر به گسترش شکافِ بین دو نمایندهی کمونیسم ـ یعنی چین و شوروی ـ در شرق شد تا یکهتازی لیبرالیسم در جهان بدون رقیب باقی باشد؛ برای اجرای این سیاست نیز باید عامل این فتحالفتوح وارد صحنه میشد و ضربهی آخر را وارد میکرد.

اعضای آن برای یک دوره پنج ساله اتخاب شده و یک اجلاس سالانه را به مدت ۱۰ تا ۱۴ روز برگزار میکنند اما در عمل این مجلس فاقد قدرت تصمیمگیری واقعی است و ماشین امضای تصمیماتی است که قبلاً در نهادهای اجرایی دولت و حزب کمونیست گرفته شده. نظام سیاسی چین از طریق دمکراسی نمایندگی و انتخابات برگزیده میشود اما نظام انتخاباتی این کشور بسیار متفاوت از نظام موجود در کشورهای غربی است. سیستم انتخاباتی چینیها به صورت سلسلهمراتبی است. این استخوان ها و لاک ها به عنوان آرشیوهای رسمی نگهداری می شد . سپس شاهزادگان ايالت ها را عزل و زنداني و وحدت چين را بار ديگر تامين کرد. همچنین بایستی از افراد نخبه کمک بگیریم و منابع هزینهای خود را متنوع کنیم. پس ازآنکه دموکراتیزه کردن عراق و لیبی پس از ساقط کردن دولتهایشان با شکست مواجه شد، آمریکا -حداقل در حال حاضر- به دنبال تحمیل ارزشها و نظام حکومتی خود بر کشورهای منطقه نیست. چین، در حال حاضر دومین اقتصاد بزرگ جهان، یکی از بحث برانگیزترین کشورها در زمینه سیاستهای پولی و تجاری بهحساب میآید. حکومت چین به دلیل محدودیتهایی که در بسیاری از زمینههای اجتماعی از جمله آزادی رسانه، دسترسی به اینترنت، آزادی تجمع، حقوق باروری، آزادی تأسیس سازمانهای اجتماعی و ازادی ادیان برقرار کرده مورد انتقاد قرار گرفتهاست.

بهطورکلی، اقتصاددانان معتقد به بازار آزاد عقیده دارند که تمامی بازارها درنهایت به سمت نوعی تعادل حرکت کرده و مقابله با آن، عملی بسیار دشوار و تقریبا غیرممکن است؛ و اینکه دولتها نیز توانایی مقابله با آن را ندارند. این چرخش سیاسی موجب شد تا اقتصاد دستوری چین به یک اقتصاد مختلط تبدیل شود که جهتگیری بازار آزاد در آن به تدریج بیشتر میشد. با این حال از دهه ۱۹۹۰ به بعد این مجلس به عنوان جایی برای میانجیگری و حلوفصل اختلافات جناحهای مختلف حزب کمونیست و دولت مطرح شدهاست. چین در حال حاضر جایگاه مرکزی را در نظام بینالملل اشغال کرده است. استانداردهای زندگی علیرغم رکورد اقتصادی اواخر دهه ۲۰۰۰ همچنان در حال پیشرفت است اما حکومت متمرکز سیاسی حفظ شدهاست. اعضای کنگرههای محلی خلق با رأی مستقیم تمام مردم انتخاب میشوند اما اعضای کنگرههای رده بالاتر فقط با رأی اعضای کنگره رده پائین خود انتخاب میشوند. چین فاتح جنگ شده اما بر اثر جنگ ویران شده بود. برنامهٔ «جهش بزرگ رو به جلو» مائو که شامل پروژههای اصلاحی عظیم اقتصادی و اجتماعی بود نتیجه فاجعهباری داشت و به مرگ حدود ۴۵ میلیون نفر بین سالهای ۶۱-۱۹۵۸ انجامید که بیشتر آنها از گرسنگی جان میباختند.

دیدگاهتان را بنویسید