راهکارهای تربیت قرآنی در شکوفایی انسان – ديگران

همچنین امام صادق (ع) میفرمایند: «کودک هفت سال بازی میکند و هفت سال خواندن و نوشتن میآموزد و هفت سال مقررات زندگی حلال و حرام را یاد میگیرد». امام صادق – عليه السلام – فرمود: رسول اكرم – صلي الله عليه و آله – نماز ظهر را با مردم به جماعت گذارد و دوركعت آخر را به سرعت و با اسقاط مستحبات برگزار كرد. اگر مادر به نماز بایستد، ولی پدر مشغول کار دیگری باشد، بچه با خود میگوید: گویا نماز خیلی مهم نیست، چون پدر نخواند و طوری هم نشد! همان طوری که وقتی بچه به دنیا میآید غذا میخواهد و فطرتش پستان مادر را طلب میکند، نیز فطرتش ناز میخواهد، دست نوازش مادر را طلب میکند؛ پس پدر و مادران توجه داشته باشند که حتماً بچه را خودِ مادر شیر دهد، بچه را شیرخوارگاه نبرند، بچه را به مهد کودک نسپارند؛ همه والدین این را میدانند .

همان گونه که ما برای او جشن تولد میگیریم و بهترین هدایا را در آن روز تقدیمش میکنیم تا خاطرهای دلنشین در آلبوم زندگیاش برای او ثبت شود، چنان چه برای جشن تکلیف نیز جشن و سرور بر پا کنیم، آغاز سن تکلیف برای او به یاد ماندنی و ارزشمند خواهد شد. روشن است که اگر خشونت با خشونت پاسخ داده شود، این رفتارهای خشونتآمیز روزبهروز بر تنش در جامعه میافزاید؛ اما اگر خشونت، با محبت پاسخ داده شود، الفت عمومی و صلح پایدار برجهان حاکم خواهد گشت. در این دوره است که بر اثر حضور والدین و اطرافیان رفتار کودک و به ویژه رفتار عاطفی و اجتماعی او تکوین مییابد.

در دنیایی که همه ی مردم از تاثیر بد و مخرب انواع رسانه ها ، دوستان ، همسالان و در یک کلام اجتماع بر کودکان و نوجوانان خود شکایت می کنند و بسیار ناراحتند از این که تاثیر این عوامل مانع تربیت مطلوب فرزنندان آن ها می شود؛ نیاز به یک راهکارو برنامه ی تربیتی کارآمد و مفید بیش از پیش احساس می شود برنامه ای که تمام جوانب زندگی آن ها و تمام مسائل را شامل شود و با ثبات و انعطاف پذیری خود ضمن تامین نیازهای روز فرزندان و والدین این امکان را به والدین بدهد که با هماهنگی اجتماع و نهادهای تربیتی فرزندان خود را آن گونه که می خواهند و به صلاح فرزندانشان است تربیت کنند.

از جمله تعالیم بهائیت تعلیم و تربیت عمومی میباشد. پروفسور برودی، استاد تعلیم و تربیت دانشگاههای آمریکا، تربیت را دارای هدف دوگانه و دو بُعدی میشناسد. حسینعلینوری نیز مسئله تربیت اطفال را به اندازهای مهم میداند که کشتن اطفال بیتربیت را بهتر از زنده گذاشتن آنها میداند و در این باره میگوید: «پس احبای الهی و اماء رحمانی به جان و دل، اطفال را تربیت نمایند و در دبستان فضل و کمال، تعلیم فرمایند. زمینه برای مذهب در کودک فراهم است از آن بابت که فطرتش او را بدین میخواند این زمینه فطری به قدری در کودک قوی است که حتی میتوان گفت کودک خردسال مفهومی از مذهب ندارد جز همانهایی که در فطرت او به ودیعه نهاده شدهاند و او را به سوی رشد و تعالی سوق میدهند.

با توجه به آن چه گفته شد روشن است که منظور از تربیت دینی هرگز ایجاد روحیه و میل مذهبی در کودک نیست، چرا که این میل مانند دیگر غرائز خود به خود و به صورت تکوینی در وجود کودک نهاده شده است و نیازی به ایجاد ندارد، آن چه از نظر تربیت مهم است، زمینهسازی برای شکوفایی این بعد فطری و سپس تقویت آن است. تربیت دینی: عبارت است از مجموعه اعمال عمدی و هدفدار، به منظور آموزش گذارههای معتبر یک دین به افراد دیگر، به نحوی که آن افراد در عمل و نظر به آن آموزهها متعهد و پایبند گردند.

ارتباط با خدا در کنار ارتباط با مردم و تعاون اجتماعی در حوادث و گرفتاریها پسندیده است و تمام کارهای نیک در سایهی ایمان به خدا شکل میگیرد و این که انسان صادق به وظایف دینی خود عمل میکند. هدف انبیای الهی که نقش بارز و برجسته آنان تربیت انسانهای بایسته بر اساس مدل و الگوی وحیانی به شمار میرود، جز این نبوده است که با تکیه بر ایمان و معنویت، انسان را به جایی برسانند که تکامل و رشد و هدف زندگی خویش را سعادت و رستگاری در گستره ابدیت بداند و آن را در سایه عنایات بیکران حق تعالی جستجو کند و حیات و مرگ و تلاش و نیایش و پرستش و تمام حرکات و سکنات خود را تنها برای خدا و تسلیم و تعبد محض در برابر اراده او بداند و نماد انسانی باشد که می گوید: «نماز من، مناسک من، حیات و مرگ من برای خدا، پروردگار جهانیان است.

فرزندان نیاز به ایمان دارند تا در سایهی آن بتوانند زندگی خویش را اداره نمایند، با اعتماد به نفس آرامش روان پیدا میکنند. وقتی افراد یک جامعه- از نظر جسم و روح و عقل- سالم باشند، آن جامعه مترقی، و از انحراف مصون خواهد بود. اشتغال اطفال از دیدگاه اسلام است. ۳-دارای هدف، منتها و غایت است. 58- گفتنی است که اراده ، خود عملی اختیاری و اصطلاحاً از قبیل « فعل بالتجلی» است که مقدمه ی همه ی اعمال اختیاری دیگر است. برخی هم تربیت را به طور خلاصه عبارت از ایجاد تغییرات مطلوب دانستهاند. اغلب این دختران به دلیل آن که دارای اندام نابالغ جنسی هستند، دچار افسردگی، کم اشتهایی، اضطراب و در نهایت بیدار شدن میل جنسی زود هنگام شده و مبتلا به بلوغ زودرس می شوند.

والدینی که از شیوه تربیتی محبت زیاد در مقابل کودکان استفاده می کنند،باید صحبت بیشتری با فرزندان خود داشته باشند ووقت بیشتری را صرف آن ها کنند . بر اساس نگاه و نظر پیش گفته است که بعثت انبیای الهی خردپذیر بلکه ضرورت و توجیه عقلانی مییابد؛ چرا که فلسفه بعثت پیامبران و نزول کتب آسمانی جز این نبوده است که بشریت را در مسیر تکامل، هدفجویی و سعادت و خوشبختی، تربیت، هدایت و همراهی کنند و با آموزهها و آداب شریعت، ره توشه کمالات را در اختیار او نهاده او را از انحراف و کژروی باز دارند. طبق این آیه، تزکیه نفوس و تربیت انسانها و پرورش اخلاقی آنها از اهداف اصلی بعثت پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) بوده است.

از حدود ۶ سالگی در پی کشف منابع قدرت است و در رابطه با پدر که منبع قدرتی عظیم که در خانه است تصور میکند که برای آسمانها هم قدرتی و عظمتی باید مطرح باشد که خداست در اصل کودکان ۴-۵-۶ ساله مجذوب خدا هستند و در شگفتند که خدا چهها کرده و میکند. البته پدر و مادرهای زیادی هستند که هیچ نظام فرهنگی و یا مذهبی را به فرزندان خود آموزش نمیدهند. تربیت برای انسان از دیدگاه فردی، اجتماعی، سیاسی، معنوی، فرهنگی ضرورت دارد. وگرنه به لحاظ تکوینی، خداوند به همه ی موجودات احاطه دارد و به تعبیر قرآن کریم، از رگ گردن نیز به انسان نزدیک تر است: « نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَیْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِیدِ ( ق، 16): ما از رگ گردن به او نزدیک تریم».

حسینعلیبهاء تربیت را برای همه جوامع یکسان میداند، درحالی که تربیت امری نیست که در همهی جوامع با هر دین و آیین و مذهب یکسان اجرا شود؛ به عبارت دیگر تربیت یکسان به یکی شدن فرهنگها، ادیان و آداب و رسوم نیاز دارد که این امر نشدنی و در حد شعار است، زیرا نگرش ادیان به برخی مسائل اعتقادی و تربیتی یکسان نیست. اما معانی دیگر مانند توازن (رعایت فرمول ترکیب در همهی پدیدههای عالم) و رعایت قابلیتها در مورد خداوند صادق است. پس این که گاهی شخص عملی را بر خلاف میل و کششی که نسبت به آن عمل دارد ناپسند می داند منافات با این گفته ندارد که آنچه مطابق میل است اخلاقی است و منافی آن غیر اخلاقی.

پرورش مذهبی به حقیقت مجموعهی دگرگونیهایی است که در فکر و عقیدهی فرد به منظور ایجاد نوعی خاص از عمل و رفتار که متکی به ضوابط مذهب باشد انجام میشود به عبارت دیگر،آداب و رفتار، روابط فردی و اجتماعی شخص صورت مذهبی و شرعی میگیرند و مذهب به عنوان عامل مسلط بر زندگی فرد و جنبههای آن خودنمایی میکند. فرمود: نه بلكه از پدران مسلمانشان كه هيچ چيز از فرائض مذهبي را به آنان نميآموزند و اگر خود فرزندان پارهاي از مسائل ديني را فرا گيرند آنها را باز ميدارند و تنها به اين قانع هستند كه فرزندانشان متاع ناچيزي از دنيا بدست آورند، من از اين قبيل پدران بري هستم و آنان نيز از من بيزارند.

گاهی از این مرحله می گذرد؛ به گونه ای که تنها به فکر تغذیه و تنمیه و آرایش نیست؛ بلکه مسائل عاطفی و نیز برخی امور اجتماعی مانند خدمت به دیگران نیز برای او مطرح است. گاهی نفس انسان در درجه ای از ضعف قرار دارد که تنها به پرورش بدن می اندیشد و جز خور و خواب، دغدغه ی دیگری ندارد؛ یعنی ظهور آن در حد نفس نباتی است. 3.ابعاد؛ گسترش از تربیت شناختی به تربیت اخلاقی، اجتماعی، بدنی و.

از حدود سنین ۸ به بعد شوقی در کودک پدید میآید که برای تکامل روانی خود تلاش کنند و جنبههایی از ابعاد وجودی خویش را که مخفی است آشکار سازند. ۲- تربیت دینی از منظر آیات و روایات چگونه است؟ بدان که نفس انسانی گر چه به یک معنی، که اکنون ذکر آن از مقصود ما خارج است، مفطور بر توحید بلکه جمیع عقاید حقه است ولی از اول ولادت آن در این نشئه و قدم گذاشتن در این عالَم، با تمایلات نفسانیه و شهوات حیوانیه نشو و نما کند؛ مگر کسی که مؤیَّد من عندالله باشد و حافظ قدسی داشته باشد.

و میان فرد و محیط هماهنگی و تناسب ایجاد نماید و پدیدههای مختلف طبیعت را تفسیر نموده و بشر را بر مکنونات آنها واقف گرداند، تا این که بتواند از آن چه در طبیعت است از آب و خاک و گیاه و حیوان و پدیدههای مختلف دیگر، بهرهبرداری کردو همهی آنها را به نفع و مصلحت خود و اجتماع تفسیر نماید. 3- همهی افراد امت آگاهی و عدالت ندارند. او را در حل مسائل حیات و دادن آگاهی لازم برای زندگی کمک میکند.

در آیهای دیگر، روشی مهم در پایان دادن به کینهتوزیها و دشمنیها معرفی و نقش اخلاق در برچیدن نفرتها و کینهتوزیها روشن میشود: «ادْفَعْ بِالَّتِی هِیَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذِی بَیْنَکَ وَبَیْنَهُ عَدَاوَةٌ کَأَنَّهُ وَلِیٌّ حَمِیمٌ. ۴- وظایف والدین در تربیت کودک چیست؟ از این به بعد تمرین کنید که والدین بهتری برای فرزندتان باشید و این اشتباه را انجام ندهید. والدین باید کاری کنند که ارادهشان نیرومند و قوی باشد.

دیدگاهتان را بنویسید